Kisah Abang2ku Yang Bestari.

aku nak bercerita pasal abang-abang aku, school life diorang.


Along.

lower form die dekat SMKLK, bak kata Along, kalau aku belek school magazine zaman dulu, sure muka die sebagai champion bola sepak terpampang dalam tu. Along bukan calang-calang orangnye. walaupun sekarang beliau membela lemak, tapi dulu beliau amatlah seorang hero ye.

Upper Form, Yayasan Mara. bukan MRSM, tapi under Mara jugak. mak aku kata tempat tu untuk budak2 tak layak masuk MRSM, haha kejam. masuk sane lagila bertambah gangster. die ade jawatan, tapi diela kaki smoke, fly and sewaktu dengannya. tapi cikgu2 semua suka die. kalau ade budak buat hal, dielah ketua meragging budak tersebut, kedebush kedebush. siap bela beberapa helai rambut panjang lagi tanda die yg berkuasa. dahlah keding, ade pulak rambut panjang sikit terjurai sampai dagu, eee.

kemudian, die fly ke US. personal trust fund. walaupun die pergi dengan duit babah sendiri, die memang hebatlah dekat sana. sebab die bukan under tajaan, die tak dengan budak2 lain. Along kena berdikari dekat situ, duduk sendiri, sampailah die ade kawan melayu. pulang dengan dua ijazah, sebab dua course kot. dan juga seorang makwe yang sekarang merupakan kakak ipar aku, beranak tiga dah. The End.


Angah.

Angah form 4 MRSM Kuantan. Angah bukan jenis nakal mcm Along. Angah LDP kot dulu, menjalankan tugas dengan amanah dan dedikasi. ingat lagi die cerita die kena jaga blog perempuan malam2 time musim histeria. tapi takde pape. bila die nak balik aspura, mulalah benda tu mengacau, terjerit2 si mangsa dekat aspuri. cool gila.

walaupun innocent, Angah berani kasi coklat dekat seorang BKP/BWP ni, iaitu Kak Ija, kakak ipar aku. orang lain hantar coklat, dia kasi kawan2 die, tapi bila Angah hantar, ceria je Kak Ija makan. Angah berkenan dekat Kak Ija since tengok Kak Ija time manifesto, dengan garangnya, tegasnya, terus Angah jatuh hati. alala comelnya. sekarang dah anak dua ;)

dulu Kak Ija selalu balik rumah aku mase cuti, sebab Kak Ija orang Sarawak. aku lahir2 je, tengok die dah ade kat rumah tu. sedara mara pandang slack sebab Kak Ija tumpang rumah kitorg setiap masa, tapi mama aku taula jaga anak die. after SPM, Kak Ija pergi UK. angah pulak menyusul ke US. last2 diorang pun kawen dekat UK. kate Angah, tak tahan dah rase sayang die, die takut melepas. hahaha, gatal. tp dah sah, so okay la tu kan? The End.


Uda.

Uda mungkin paling pandai dalam family, memang pun kot. form 1 dah masuk Sains SHAH Pekan, Pahang. sebelum pergi die bulat, lepas dua bulan kat sane, kurus terus. mama sedih, tengok seluar die semua terlondeh, kena jahit baru. babah selalu belikan banyak KFC untuk kawan2 die sekali. aku paling ingat cerita yang babah ngan mama datang diam2, lepastu tengok die main bola dengan kawan2 die. lepas habis game, teruja die tengok mama babah surprise datang bawak KFC banyak2. haih, kalaulah keadaan kita sama Uda oi.

walaupun mama salu kata dlm family akulah paling sama dengan Uda, tapi sebenarnya tak gila. Uda favourite student, kesayangan cikgu2, rakan2, dan pelajar perempuan. pengawas, player bola sepak, segalalah. all rounded, sapa tak jeles? SPM die second best student kat sekolah kot, and top 10 Pahang, dapatlah die hadiah drpd MB. untuk apply abroad, cikgu2 siap buat surat lagi recommend die, aku pernah tengok. siap ade ayat mcm "one of the best i've encountered", "exceptionally brilliant", "well-liked, well-mannered", segala yg baik belaka. sebab tu jugak, sebelum SPM result keluar, die dah fly ke US. dekat sane die masuk ragbi, and die pernah patahkan hidung kawan die (beyond repair). jari die pulak bengkok, haih tula Uda aku.

die amat sukakan binatang, so die nak jadi zoologist atau vet. tapi cikgu die semua suruh die jadi doktor, diorang percaya die boleh buat. die taknak. last2 die jadi engineer sebab terikat dengan hutang die dekat TNB, terpaksalah kerja dekat hulu Malaysia, jaga dam. The End.


Ateh.

abang 'kesayangan'yang selalu disebutkan. die ni lain dari yang lain. die SMKSK, tapi sebab masalah disiplin yang dasyat, sebelum dibuang, mama aku awal2 dah tukar die masuk private school Sri Inai. lagilah elok dok situ, memang semua budak kepala macam die. tak belajar, tak ape. semua spoil, semua brat, semua nak jadi artis.

die sangat kesahlah pasal study, die tau nak pergi lawat Along Angah Uda dekat US, bolehlah die bergaya ala-ala 50 Cent kat sana. tapi dua bulan sebelum SPM, die terus belajar betul2. baru panggil tutor, baru buat homework, baru masuk kelas. kalau tak sebelum tu, haremmm. dua bulan usaha die, die jadi best male student untuk SPM dekat Sri Inai, dapat result bagus sampai mama babah semua tak percaya.

tapi kalau dah namanya Ateh, otak bijak pun, tak ke mana. die bukannya nak sambung abroad, die sambung dekat sini pun last2 die berhenti. baguslah tu, bagus.


Adik.

iaitu aku. aku, entah. 6 bulan di MRSM. the rest of my high school years dekat sini, SMKLK. aku taktaulah ape nak jadi dengan aku. aku risau. sejak kecik aku dah disogokkan dengan cerita asrama, tapi aku masuk jap, lepastu keluar jugak. aku stay dekat Lembah ni, ade ke peluang untuk aku sambung belajar dekat US? macam abang2 aku tiga orang tu? dapat ke aku merasa main salji, merasa buat Europe trip macam diorang, menjelajah seluruh pelosok dunia?

zaman sekarang bukan mcm zaman abang2 aku. sekarang budak pandai banyak gila. setakat aku ni, tenggelam jelah, tak menonjol. apetah lagi aku sekolah harian, lagilah. aku bukan underestimate SMKLK, tapi aku risau. ade ke orang nak offer aku terbang? at least kalau MRSM SBP, result tak cemerlang pun dapat fly, dah konfem. bukan je fly yang aku risaukan, aku jugak risau U mana aku dapat masuk nanti. aku taknak setakat cukup makan je. dahlah kerajaan ni bias, MARA takyah cakaplah, nak panggil untuk U bagus2 tapis budak asrama dulu, huh.

memanglah baru form 4. tapi masa depan kena rancang. aku nak jadi macam Uda. the thing is, dapat ke aku jadi macam Uda kalau aku duduk dekat sini? harapannya tipis, tipis sangat.

tengoklah, kalau dah takdir. ade orang yang mungkin tak terbayang die dapat asrama, tapi die dapat. mungkin langkah tu dapat bawak die fly. tapi aku? Allah je yang tau.

aku harap sangat jalan ni yang terbaik untuk aku, Amin.